Brighton Beach is een Russisch-Oekraiense enclave van 350.000 inwoners in het zuiden van Brooklyn, New York City. De plek verwierf bekendheid door de de film Little Odessa van James Gray uit 1994, waarin Tim Roth de meedogenloze gangster en wise guy Joshua Shapira neerzet. In de film wordt er niet één keer gelachen, herinner ik me, maar ik was wel onder de indruk van de grimmige sfeer, de monochrome fotografie en de harde contrasten tussen de lege besneeuwde straten en de donkere gevels. In het echt is Little Odessa vooral een fascinerende straat, Brighton Beach Ave., die overspannen wordt door een bovengrondse sectie van de New Yorkse subway. Een beetje zoals de Chicago Loop. De gangsters en de wise guys kun je je enkel voorstellen, op straat zie je vooral Russen en Oekraieners op leeftijd die hier hun oude dag komen slijten op een boogscheut van het strand. Met in hun hoofd herinneringen aan het echte Odessa.
De Oost-Duitse documentairemaker Andreas Voigt specialiseert zich in etnische documentaires op het grondgebied van de voormalige Sovjetunie. Knappe fotograaf ook. Jammer dat er niet meer materiaal online staat. Ik kijk uit naar zijn nieuwe project, Samucha, the last cowboy, dat hij nu aan het draaien is in Georgië.
Op het internationaal filmfestival vallen er een paar boeiende films te zien uit Koerdistan, Iran, Turkije en Griekenland. De Federatie van Vooruitstrevende Verenigingen – Cagdas in het Turks – gaf een leuk gidsje uit met hun selectie uit de meer dan 200 films die er vertoond worden in Gent tussen 6 en 17 oktober.
Zien er interessant uit: The children of Diyarbakir (Miraz Bezar, Duitsland/Turkije) gaat over de Koerdische burgeroorlog (9.10 22u30/12.10 17u30/14.10 22u30 telkens in Kinepolis). Lost songs of Anatolia (Nezih Ünen, Turkije) is een muziekdocumentaire over Turkse volksmuziek (12.10 20u15 Vooruit/16.10 17u30 Kinepolis). Black Dogs Barking (Mehmet Bahadir en Maryna Gorbach, Turkije) lijkt een soort Lock, Stock & Two Smoking Barrels maar dan in Istanbul (12.10 22u30/15.10 20u00/16.10 22u30 telkens in Sphinx); Strella (Panos Koutras, Griekenland) is een zedenschets over het travestietenmilieu in Athene (7.10 22u30/9.10 10u30/10.10 22u30 telkens in Kinepolis) en het intrigerende Frontier Blues (Babak Jalali, Iran) focust op de desolate steppen van Irans noordelijke grens met Turkmenistan (8.10 20u00/12.10 22u30/14.10 20u00 telkens in Studioscoop).
Voor Oost-Europaliefhebbers die eens een boek wil lezen op een Brusselse tram:
De Gents-Poolse schrijfster Maja Wolny brengt de novelle ’Kara’ uit, een ‘emotionele roadmovie’ over de 30-jarige Katarina (‘Kara’) die zich afspeelt tussen Krakau en Brussel en waarin kleurrijke reële en fictieve personages komen langsfietsen als Karol Wojtila, Edward Gierek of Vika uit Oezbekistan, die in Brussel noodgedwongen seksuele hand- en spandiensten verleent aan gehandicapten. Voorlopig alleen in het Pools, maar er wordt gewerkt aan een Nederlandse vertaling. Fotografe Debby Huysmans exposeert dan weer haar werk ‘Sibir’ over haar recente reis naar Jakoetië. Van 3 tot 30 oktober in de Brusselse bus/tramhaltes tussen Kruidtuin en Louisa.
Fotolink van een expeditie deze zomer van twee Ieren naar het Manpupunerplateau in de Noordelijke Oeral. Afgaande op het verhaal dat ze postten op Thorntree, was het geen sinecure: totaal onbewoond en een paar flinke rivieren over te steken. De basaltzuilen van Manpupuner, de ‘zeven sterke mannen’ in het Komi of Mansi, zijn een mysterieuze plek waaraan heel wat legendes kleven.
Uh-oh, dit is een mooie. Doorheen Eurazië met de motorfiets via een zéér onconventionele route doorheen Siberië en de Noord-Kaukasus. En, joechei, met stapels beeldmateriaal. Beetje laat ontdekt, maar dat heeft als voordeel dat het mooiste al online staat. Highlights wat mij betreft: de routes door Adygeia, Karatsjai-Tsjerkessië, Balkarië, Dagestan (!), Kalmukkië en dan de route in de Krasnoyarski Kraj tot aan de Poolcirkel en - jawel, Gaea – de héle Kolyma Highway. Sibirsky Extreme!
Hansbekenaar Koen Degroote trekt per fiets vanaf overmorgen zeven weken van Tbilisi (Georgië) naar Astrakhan in Rusland en van daar naar Donetsk in Oekraïne, alwaar hij diep onder de grond vanuit een koolmijn verslag zal uitbrengen over zijn trip. Te volgen, als je het mij vraagt.
![act57-sibir-e3cf8[1]](http://wieland.files.wordpress.com/2009/10/act57-sibir-e3cf81.jpg?w=174&h=97 "act57-sibir-e3cf8[1]")
